حضرت ولی عصر، عجّل الله تعالي فرجه الشريف، مستقيم و غير مستقيم بر حسب آنچه مصلحت باشد تصرفاتي در امور دارند و در بين مردم و مجامع و مشاهد حضور مي يابند و براي شيعيان دعا مي كنند

من همسايه‌اي بودم که بدنم، روزهايي چند همنشين شما بود و به زودي با مرگم، از من جثه‌اي بي‌جان و بدني خالي از روح، مي‌يابيد که پس از حرکت،‌ آرامش يافته و بعد از گويايي، خاموش گشته است، بايد که سکوت من و بي‌آرامي چشم به زير انداختنم و سکون اعضاي بدنم پندتان دهد.

در اين روزها، نويسندگان زيادي اقدام به مشخّص كردن زمان ظهور امام زمان(ع) كرده‌اند. اين خود، نشان‌دهندة اشتياق و لحظه‌شماري مردم براي زودتر تحقّق يافتن بشارت‌هاي نبوي(ص) است كه طبق آن، صفحات تاريخ دگرگون مي‌شود و جهت حركت بشريّت را از ستم و بي‌عدالتي به سمت عدالت و دادپروري تغيير مي‌دهد. اين کار، يا از عشق زيادشان به حضرت بقيّـه الله(ع) سرچشمه مي‌گيرد يا از ناآگاهي آنها از حقايق واقعي.

محبت وجود مبارک حضرت حجت، نه تنها از ضروريات مذهب تشيع که در شمار ضروريات اسلام است. چرا که ظهور کامل صفت رحمانيت خداوند در دار دنيا وابسته به ظهور آن حضرت و بسط عدل بدست ايشان مي باشد؛ از اين روست که خداوند متعال، خود انبياء را به محبت ايشان امر مي فرمود و به مراتب عظيم ايشان آگاهي مي بخشيد.

الف) مهدويت و تصوير جامعه مهدوي - يكي از مسائلي كه در تفكر شيعي بسيار پر اهميت تلقي مي شود همانا آموزه مهدويت يا موعودگرايي است. اصولا موعودگرايي در فرهنگ شيعي با امامت پيوستگي وثيقي يافته و در واقع به گونه اي امتداد امامت به شمار مي آيد.